‘Ik wil dat je het leven leidt dat jij zou willen. Want ik heb dat niet gedaan.’ Dat waren de laatste woorden van de vader van de Afghaanse Hassina Sherjan. Woorden die haar terugbrachten naar haar roots. Tot die tijd was Hassina een succesvolle zakenvrouw in de Verenigde Staten, waar haar familie in 1978 naar toe emigreerde. Na al die jaren was ze, naar eigen zeggen, opgeslokt door materialisme en kapitalisme.

Wanhoop
Wat Sherjan nu echt wilde doen in het leven ontdekte ze toen ze, geïnspireerd door haar vaders laatste woorden en gedreven door haar ‘gut feeling’, in 1995 een bezoek bracht aan Pakistan. Afghanistan was vanwege de oorlogssituatie niet toegankelijk. In een kamp voor Afghaanse vluchtelingen zag zij één en al wanhoop. Ze ontmoette 50-jarige vrouwen die voor het eerst leerden lezen en schrijven en snakten naar meer. Maar ook een jonge vrouw die één van haar tweeling op moest geven, omdat ze niet meer voor beide kinderen kon zorgen.

Educatie
Sherjan wist wat ze wilde doen in haar leven. Deze mensen helpen. In 1999 keerde ze terug naar Afghanistan en zette vijf clandestiene educatieprogramma’s op voor 250 meisjes. In 2001 keerde zij definitief terug om te helpen met de wederopbouw. Twee jaar later richtte zij de stichting ‘Aid Afghanistan for Education’ op. Zodat Afghanen die in de Taliban periode geen toegang hadden tot educatie een opleiding kunnen volgen. Op dit moment zijn er 3200 vrouwen en 104 mannen in negen provincies die een opleiding genieten. Zonder hulp van de stichting zouden deze mensen nooit toegang tot educatie hebben gehad.

Economische ontwikkeling
Naast educatie is er nog een middel waarmee Sherjan de Taliban wil verslaan en vrede in Afghanistan wil brengen; werkgelegenheid en economische ontwikkeling. Om die reden startte zij in 2004 Boumi company. Een bedrijf in interieur accessoires dat Afghaanse materialen, ervaring en werknemers inzet. Een bedrijf dat meedoet op de internationale markt. “Boumi is een onderneming, een filosofie en een beweging.” Sherjan is ervan overtuigd dat economische ontwikkeling, het creëren van werkgelegenheid en educatie de enige wapens zijn in de strijd tegen terrorisme.

“Ik haal energie uit de toewijding die de Afghaanse mensen hebben om een beter leven voor zichzelf te creëren”, aldus Sherjan. Zeg eens eerlijk … Leid jij het leven dat je echt graag zou willen leiden?