Ze is kind uit de jaren zestig, geboren uit hippie-ouders. Ideeën delen, reizen en inspiratie zijn geen vrijetijdsbesteding voor Caroline Phillips – ze zijn haar hele leven. Met haar draailier en haar zang laat ze een nieuw publiek kennismaken met oude tradities.

Wat heb jij met TED?
‘Een vriendin wees me in 2007 op het bestaan van TED. De filmpjes op de website verrasten en verbaasden me. Toen ik zag dat er in Mysore, de stad waar ashtanga yoga vandaan komt, een TEDIndia zou komen, moest ik gaan. Zo sloeg ik twee vliegen in een klap. Ik heb met plezier opgetreden op TEDGlobal en sinds enkele jaren organisator van TEDxBasqueCountry. Ik ben fan van TED. Kortgeleden was ik weer diep onder de indruk van Jeremy Gilley’s “Peace in One Day” op TEDGlobal. Ik heb enorme bewondering voor mensen die opkomen voor hun idealen.’

Twee vliegen in een klap, dat is uitdrukking die wel bij je past.
‘Ja, ik heb altijd al veel dingen tegelijk en naast elkaar gedaan. Ik heb een yogaschool, een online shop en een webbureau. Verder reis ik als uitvoerend musicus de wereld rond. Ik ben opgeleid in zang en bespeel de draailier, een bijzonder Middeleeuws instrument. Een van mijn vrienden noemt me door al die verschillende dingen die ik doe wel eens een “Renaissance woman”. Ik heb het erg druk, dat wel, maar doe allemaal dingen die ik leuk en belangrijk vind.’

Verspreid je ideeën, als je de wereld rondreist met je draailier?
‘Vijf talen spreek ik vloeiend, en muziek zie ik als mijn zesde taal. Het is een heerlijk gevoel als je iemand iets nieuws kan laten ervaren. De draailier is een zeldzaam instrument en ik zing in het Baskisch. Ons groepje, Bidaia – “Bidaia” is Baskisch voor ‘reis’ – maakt liedjes over sociale en culturele onderwerpen. In het nummer “Hizkuntza” van ons nieuwste album zing ik: “Een taal raakt niet verloren omdat mensen hem niet leren, een taal raakt verloren omdat de mensen die haar kunnen spreken, haar niet spreken.” Dit geldt als we niet oppassen straks ook voor het Baskisch, én voor de draailier. Daarom blijf ik met beide doorgaan.’

Dat is heldhaftig. Wie zijn jouw helden?
‘Als eerste moet ik mijn overgrootmoeder noemen, die zich inzette voor vrouwenrechten. En mijn oma, een zeer geleerd en tolerant rolmodel. Bekendere helden zijn de Amerikaanse president Woodrow Wilson, die veel van Roosevelts sociale plannen schreef alsmede het programma voor de Verenigde Naties. Dan Gertrude Stein, John Reed, Dianne Fossey, Bob Dylan, de Kennedy’s, Ghandi, de predikant Cecil B. Williams, Niki de Saint-Phalle, zangeres Katherine Hepburn en Sarah MacLachlan.’

Zeg eens, waarom koos je juist de draailier?
‘Twintig jaar geleden zag ik een optreden van een Middeleeuwse muziekgroep. De veelzijdigheid van het instrument fascineerde me. Het kan klinken als een cello, viool, pijporgel of dodelzak. Ook kan ik er melodieen, bas- en drumpartijen op spelen. Ik had tot dan toe alleen maar piano gespeeld, en vond het heel leuk om mijn instrument overal mee naartoe te kunnen nemen. Het traditionele draailier-repertoire ken ik niet. Dat is soms een voordeel: ik heb de mogelijkheden ervan zelf kunnen ontdekken en inzetten. Soms is het een nadeel, als ik met andere muzikanten wil samenspelen bijvoorbeeld.’

Had je liever in de Middeleeuwen geleefd?
‘Nee, maar ik ben wel grondig nieuwsgierig naar alles uit die periode. Van boeken van Chretien de Troyes, tot folklore en muziek, bijvoorbeeld van Clemencis Consort. Ik luister ook liedjes uit die tijd, maar speel ze zelf niet. Mijn favoriete museum is met voorsprong het Middeleeuwse Musée de Cluny in Parijs.’

Vind je het goed dat er aparte TEDxWomen-events zijn?
‘Ja, ik denk dat het zelfs nodig is. Vaak is op reguliere TEDx-events slechts een kwart van de sprekers vrouw, zelfs op de events die ik heb georganiseerd.’

Wat kom je in Amsterdam doen op 1 december?
‘Haha, dat moet je zelf komen ervaren. Zonder gekheid, ik merk dat ik voortdurend door ideeën van anderen word gevormd en geïnspireerd. Ik hoop dat ik dat ook bij anderen doe. Ik houd van delen, en hoewel dat zakelijk gezien niet altijd even handig is geweest, blijf ik er wel mee doorgaan, omdat ik erin geloof.’